Lekker is dat zeg. Schrijf ik eindelijk weer ens een logje, druk ik op de verkeerde toets en flop alles weg. Tja…dat heb je ervan als je weinig logt. Niet meer ervaren, niet meer gewend.

In het logje wat ik weggeknutseld heb, heb ik een beetje uitgelegd waarom ik weinig log. Dat ga ik niet nog een keer doen hahahaha. Wie het wil weten…vraag maar. Ik licht een klein tipje op……ik ben gewoon moe. Niks ernstigs dus.

Ben met veel leuke dingen bezig die tijdrovend zijn en dan is weblogland plan 2. Ik schaam mij wel diep tegenover de mensen waar ik goed contact mee heb, want die heb ik best verwaarloost. Daar zal bijna niks aan veranderen, want ik heb het echt heel druk….., maar het gevoel voor deze mensen zal echt niet veranderen.

Tot de volgende log…..wanneer dan ook ))))))))))))

Een EIGEN web-log is dat ZINNIG?
Ja natuurlijk is dat (eigen)zinnig!

Voor degene die vlotjes hun talen spreken. Altijd leuk met een wijntje erbij.

Succes!!!!

Hardop voorlezen natuurlijk in bijzijn van je familie

Engels voor beginners:

Drie heksen kijken naar 3 swatch horloges,
welke heks kijkt naar welk swatch horloge?

Nu in het Engels:

Three witches watch three swatch watches.
Which witch watch which swatch watch?

——————————————————-

Engels voor gevorderden (advanced English):

Drie transsexuele heksen kijken naar 3 swatch horloge knoppen.
Welke transsexuele heks kijkt naar welke swatch horloge knop?

Engels:

Three switched witches watch three swatch watch switches.
Which switched witch watch which swatch watch switch??

——————————————————-

Engels voor experts"

Drie Zwitserse krengen van heksen, die transsexuele Zwitserse krengen van heksen wilden zijn, willen naar drie Zwitserse swatch horloge knoppen kijken. Welk Zwitsers kreng van een heks, die een transsexueel Zwitsers kreng van een heks wilde zijn, wilde naar welk Zwitsers swatch horloge knopje kijken.

Engelsssssssss:

Three swiss witch-bitches, which wished to be switched swiss

witch-bitches, wish to watch three swiss swatch watch switches. Which

swiss witch-bitch which wishes to be a switched swiss witch-bitch,

wishes to watch which swiss swatch watch switch?

Het is weer eens wat anders dan de kat die krullen van de trap krabbelde.

Ik kan binnen mijn opleiding ook modules volgen en ik heb voor twee mijzelf ingeschreven. Ik doe nu extra de module "beweging en massage"en "TTeam". Ja en daar moet je voor oefenen. Uiteraard gebruik ik onze eigen honden hiervoor, maar ik wil ook oefenen op paarden. Huiswerk heet zoiets geloof ik. Nu had ik tot voor kort een hekel aan huiswerk, maar nu……??? Heerlijk vind ik het. Een rare uitspraak van mij dus, want vroeger deed ik niks aan huiswerk.

Vandaag de eerste kennismaking met een voor mij nieuw paardenwezentje. Nooit met haar gewerkt, nooit op haar gereden, nooit haar aangeraakt. Ze heet Winnie en ze is een jaartje of 24 oud. Nu weet ik dat ze af en toe kan flippen en dat meestal in combinatie met een man. Misschien kan ik daar wat mee, misschien ook niet. We zullen zien.

Eerst maar eens zelf kennis maken met haar.

Hoi…Ik ben Winnie…. wie zijn jullie?

Eerst maar eens kijken wie jij bent.

Hier ga ik achteraan. Ik mag weer werken en dat op mijn leeftijd.

Wel gezellig zo met z’n tweetjes. Af en toe raakt ze me aan, maar ik vind het nog wel spannend.

Een kusje toe. Ze heeft beloofd dat ze mij gaat masseren…..

En daar ga ik maar eens diep over nadenken. Eerst maar even de kennismaking laten bezinken.

Ja…ik weet dat ze oud is, ja…ik weet….maar ik weet ook dat dit een lief meisje is en dat ik heel veel zin heb om met haar te leren.

Elk jaar is begin Oktober de military van Boekelo. Ooit was ik zeer tegen deze tak van sport. Ik vond het helemaal geen sport. Ik hoorde alleen maar dat er paarden over de hindernissen struikelde en op zijn minst hun benen braken of erger. Een collega van mij gaat elk jaar en eindelijk was ik toch wel nieuwsgierig geworden. Eigenlijk vind ik ook wel een beetje dat je pas mag oordelen als je het zelf hebt gezien dus een aantal jaren geleden ben ik toch maar gegaan. Sindsdien….verslaafd aan deze schitterende, spectaculaire sport. Vaak mooi weer…okxe9 de ene keer droger dan de andere keer, maar elke keer weer mooi. Een erg zwaar parcour is het wel. Niet alleen voor ruiter en paard, maar ook de toeschouwers die langs het hele parcour willen lopen moeten flinke wandelschoenen aan hebben en zoals vandaag liefst zwemvliezen met snorkels. Maar…het is de moeite waard.

De paarden hebben er zin in, de ruiters zitten op hun dieren alsof ze een gezellig wandelingetje gaan maken, de toeschouwers lopen zichzelf een spierpijn. Alle ingredienten voor een mooie dag zijn er dus. Nu weet ik best dat de dierenbescherming er ook loopt. Het enige wat ze vandaag weer hebben gezien zijn paarden die er vreselijk goed uitzien, ruiters die vol respect hun dieren rijden, zwepen werden niet gebruikt. Op een afstandje lijkt het als de paarden vanzelf gaan en dat de ruiters mee mogen. Niets minder is waar…de ruiters werken zichzelf net zo in het zweet als de paarden.

Het begin en de zon scheen.

Hindernis 7…. goed voor veel publiek. Zoals altijd erg spectaculair om te zien, terwijl de paarden erover springen alsof er niks staat. Gewoon een grote galopsprong. Overigens…hier regende het flink.

Ruiter en paard schitterend in balans. Dit kan niet fout gaan. Het ging ook goed.

En soms gaat het fout… Dit is een van de Zweedse amazones. Jammer, maar zoals ik veel reacties hoor….het hoort bij de sport. Ruiter valt, paard niet. Even later zit de amazone er weer op en gaat door alsof er niets was voor gevallen. Onder luid applaus van het publiek galoppeerde ze het bos weer in. Op naar de volgende hindernis.

Dierenbeulerij? Als ik zoveel eerlijkheid en respect voor de dieren zie kan ik niets anders dan genieten van deze sport.

Soms zit het mee, soms zit het tegen. Exe9n ding is zeker…na regen komt zonneschijn.

Nu de regen nog op de foto zien te vangen.

3 oktober 2006.

Vaak als niemand weet waar een gesprek over moet gaan, maken mensen al gauw een praatje over het weer. Je moet het toch ergens over hebben? Het weer is ook nooit goed. Het is te warm, te koud, te nat, het stormt of het is windstil. Veel te weinig hoor ik over de mooie luchten die we toch ook te zien krijgen. Zomaar…gratis voor niets…een cadeautje van de natuur.

Hoezo is het weer niet goed?

Als het 1 oktober is dan mag je verwachten dat het een wat grauwe, grijze dag is. Deze keer is het anders. Het is zondag en nog mooi weer ook. Als fulltime werkende maak je dat niet vaak mee.

1 oktober is ook weer de dag dat honden overal lekker op het strand mogen dollen. Heerlijk vinden ze dat. Niet alleen de honden vinden het fijn, maar ook mensen met vliegers, mensen zonder honden, mensen in de zee ( hoe verzinnen ze het?). Nu hebben wij een paar honden en ook wij vonden gelukkig een parkeerplekje bij het strand. 1 van onze honden (Dalmaat) is bijna 10 jaar oud en elke keer staan wij weer te kijken hoe ongelooflijk fit zij is. Twee uur wandelen, rennen is niet niks voor die meid.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Nu hebben we ook nog een hond die eigenlijk niet graag in het water gaat (Aybo). Het is een klein bastaardje die met 6 weken oud uit Griekenland is komen vliegen en ook vandaag nog jarig is ook. 2 jaar is hij vandaag geworden.

Elke keer als wij hem proberen te vertellen dat water wel erg leuk is, vooral als het warm is kijkt hij ons aan op een manier van: " Ja, ja dat kunnen jullie wel vinden, maar alleen mijn pootjes dan". Vandaag was het anders. Vandaag ging hij het grote avontuur aan samen met het vrouwtje. 1 oktober en dan met blote voeten het water in. Niet alleen dus avontuur van Aybo, maar ook van het vrouwtje..

.

.

.

.

.

.

.

.

.

En onze Senna? Ach…die staat op elke foto die gemaakt wordt. Waarom? Eigenlijk is er maar xe9xe9n goede reden. Die reden is….omdat zij Senna is. Een geweldige hond in elk opzicht. Volgens haar is de wereld speciaal voor haar uitgevonden om haar leven tot een groot feest te maken. Haar eigen feestje bouwt zij elke dag weer opnieuw. Elke dag is Senna, Senna……

Kortom…1 oktober is 1 oktober….. 

Ze zeggen wel eens: "Avondrood is water in de sloot". Dat zal allemaal best wel en misschien klopt het ook nog wel, maar voorlopig geeft het een mooi plaatje en een schitterend uitzicht vanuit onze tuin.

Zo…het leven is weer begonnen.

Zoals jullie weten ben ik vorig jaar de opleiding begonnen "Veterinair natuurgeneeskunde voor honden en paarden. Het eerste jaar is uitstekend gelopen mag ik wel zeggen.

Gisteren weer voor het eerst naar school geweest en ik zat er weer gelijk midden in. We begonnen met het vak medisch en wel met het zenuwstelsel. Nu wist ik daar wel iets van, maar dat bleek maar het topje van de ijsberg te zijn. De zenuwen doen nog veel meer. Ik zal jullie niet vervelen met de technische uitleg, maar zeker is wel dat het een wonder mag heten dat niet bij iedereen de stoppen doorslaan. Wat een kabels, banen en knopen zitten er toch in ons lichaam en het werkt ook nog allemaal zonder dat het in de knoop raakt. Het blijft een boeiend vak.

Gisteren was ook weer de eerste les van behendigheid met een van onze honden. Tong op mijn schoen, blaren op mijn voeten en Aybo vrolijk naast mij huppelend. Heerlijk dus weer.

Voor sommige die mij wat beter kennen. Het gaat weer de goede kant op met mij. De dingen komen op een rijtje en langzaam zie ik de zon weer schijnen met af en toe een wolkje aan de lucht.